ديار خود برانند ، چيزى كه بيشتر به مسلمان دل و جرأت و اميد مىداد و پشتشان را گرم مىكرد خوابهايى بود كه ديده بودند ، و آن خوابها به پيروزى مسلمانان دلالت مىكرد و سبب آن قصور علمى آنان و قصور علم زمامدارانشان به اسرارى بود كه در مقابل آنان قرار داشت . اى فرزند ، به عقيده من اگر امور اسلام و مسلمانان در دست پدرت على ( ع ) بود كه جدت رسول الله ( ص ) مردم را به آن بزرگوار راهنمايى فرموده بود ، همانا كه كشورها با استقامت گشوده مىشد و تا روز قيامت همچنان مفتوح باقى مىماند و از رازهاى فتح آن كشورها و پايان احوال آن ديارها جدت محمّد ( ص ) به وديعه به على امير مؤمنان ( ع ) مىگفت و به او مىآموخت و مر دانشمندان روم را از آن رازها و از ديگر رازهاى اسلام آگاه مىفرمود و اميد آن مىرفت كه بدون كشته شدن كافر و مسلمان كشورها گشوده گردد و گمراهان از تيره گى گمراهى رهايى يابند و چنان شود كه على عليه السلام فرموده بود كه : ( به خداى سوگند اگر بر كرسى قضا مىنشستم ميان اهل تورات با موازين تورات حكم مىكردم و ميان اهل انجيل با موازين انجيل ، و ميان اهل زبور با موازين زبور و ميان اهل قرآن با قرآن ، آنسان كه اگر هر يك از آن كتابها مجسم مىگرديد مىگفت كه على ابن ابى طالب بر حسب اين كتاب به حكم الهى داورى كرد « . آيا نمىبينى كه چگونه آن بزرگوار در بصره به جنگهاى خود و قتل خوارج و بقاى معاويه بعد از خود آگاه بود و از حوادثى كه بعدها بر ياران خاص او گذشت خبر داد و آن حوادث همه اتفاق افتاد .